
Zes hardnekkige misverstanden over de WTTA
De Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (WTTA) verandert de spelregels voor de uitleenmarkt. Het doel van de wet is om misstanden tegen te gaan, malafide uitleners te weren en de positie van arbeidskrachten te versterken. Tegelijkertijd moet de wet zorgen voor een eerlijker speelveld voor organisaties die hun zaken wel op orde hebben. Hoewel de invoering steeds dichterbij komt, bestaan er nog veel vragen. Voor wie geldt de WTTA eigenlijk? Is een SNA-keurmerk voldoende? En ben je na een toelating klaar? We zetten zes veelvoorkomende misverstanden op een rij.
“De WTTA is alleen voor uitzendbureaus”
Veel mensen denken dat de WTTA uitsluitend geldt voor traditionele uitzendbureaus. In werkelijkheid is de wet bedoeld voor alle organisaties die arbeidskrachten ter beschikking stellen aan een andere organisatie waar onder toezicht en leiding wordt gewerkt. Daaronder kunnen ook detacheerders, payrollbedrijven en andere uitleners vallen. Dit sluit aan bij het begrip terbeschikkingstelling zoals dat ook in de Wet Waadi wordt gebruikt. De naam van een organisatie is dus niet bepalend. Het gaat om de werkzaamheden die worden uitgevoerd. Twijfel je of jouw organisatie onder de wet valt, dan is het verstandig om dat ruim voor de invoering te laten beoordelen.
“2027 duurt nog lang”
Omdat de eerste belangrijke mijlpalen pas in 2027 liggen, lijkt de invoering voor veel organisaties nog ver weg. Toch begint de voorbereiding veel eerder. De overgangsregeling start eind 2026 en moeten organisaties hun administratie, processen en eventuele inspecties ruim op tijd voorbereiden. Ook het aanvragen van een inspectierapport en het verzamelen van de benodigde documenten kost tijd. Voor veel organisaties is de voorbereiding daarom geen project van enkele weken, maar van meerdere maanden.
“Met een SNA-keurmerk ben ik automatisch toegelaten”
Het SNA-keurmerk en de WTTA worden regelmatig in één adem genoemd. Daardoor ontstaat soms het beeld dat een SNA-certificering automatisch leidt tot een toelating. Dat is niet het geval. De Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt (NAU) beoordeelt iedere aanvraag afzonderlijk. Wel kunnen organisaties met een geldig SNA-keurmerk onder voorwaarden gebruikmaken van de overgangsregeling, waardoor zij een deel van het toelatingstraject anders kunnen doorlopen. Een keurmerk vormt dus een goede basis, maar vervangt de toelatingsprocedure niet.
“Het gaat alleen om de loonadministratie”
Wanneer de WTTA ter sprake komt, denken veel ondernemers direct aan loonstroken en belastingafdrachten. Dat zijn belangrijke onderdelen, maar zeker niet de enige. Voor een toelating wordt onder meer gekeken naar de juiste toepassing van wet- en regelgeving, fiscale verplichtingen, de betrouwbaarheid van de onderneming, de inrichting van processen en – afhankelijk van de situatie – aanvullende voorwaarden zoals een inspectierapport, een VOG en een waarborgsom. De WTTA draait daarmee niet alleen om correcte loonadministratie, maar om aantoonbaar goed werkgeverschap en zorgvuldig ondernemerschap.
“Na de toelating ben je klaar”
Een toelating is geen eindpunt. De NAU beheert het openbare register van toegelaten uitleners, terwijl de Nederlandse Arbeidsinspectie vanaf 2028 toezicht houdt op de naleving van de regels. Organisaties moeten dus ook na hun toelating blijven voldoen aan de wettelijke eisen. Wanneer dat niet het geval is, kunnen maatregelen of sancties volgen. Compliance wordt daarmee een doorlopend onderdeel van de bedrijfsvoering, in plaats van een eenmalige inspanning.
“Alleen uitleners krijgen ermee te maken”
Hoewel de WTTA zich richt op uitleners, verandert er ook veel voor opdrachtgevers. Voor de opdrachtgevers geldt er namelijk een controleplicht. Vanaf de handhaving mogen inleners alleen samenwerken met organisaties die zijn opgenomen in het openbare register van de NAU. Werken zij toch samen met een niet-toegelaten uitlener, dan kan ook de inlener worden aangesproken. Dat betekent dat de WTTA de hele keten raakt. Niet alleen uitleners zullen hun processen moeten aanpassen, maar ook organisaties die personeel inhuren.
Meer dan een nieuwe verplichting
De WTTA wordt vaak gezien als een nieuwe wettelijke verplichting. Maar de wet laat ook een bredere ontwikkeling zien. Transparantie, aantoonbare naleving van wet- en regelgeving en professioneel opdrachtgeverschap worden steeds belangrijker binnen de flexbranche. Voor organisaties die hun processen op orde hebben, hoeft de WTTA daarom niet alleen een verplichting te zijn. De wet kan ook bijdragen aan meer vertrouwen in de markt, eerlijkere concurrentie en een professionelere uitleenketen. Dat is uiteindelijk het bredere doel van het nieuwe toelatingsstelsel.